Allah’in Razı Olduğu Hak Din, İlahi Ve Semavi Olan Tek Din İslam'dır



Bize iman etmeyi nasip eden ve islam diniyle şereflendiren, hiçbir şeye benzemeyen, zamandan ve mekandan münezzeh olan eşi benzeri ve ortağı olmayan, alemlerin Rabbi olan, Allah Teâla’ya hamd olsun. İslam dininin çağrısını yenilemeye gelen ve alemlere rahmet olarak gönderilen Peygamber efendimiz Muhammed’e(aleyhis selatu vesselama) âline ashabına ve ehlibeytine salat ve selam olsun.

Rabbimiz bizi hakkı hak olarak gören ve ona uyanlardan, batılıda batıl olarak gören ve ondan sakınanlardan eylesin.

Allâh-u Teâlâ şöyle buyurmuştur:



[FONT=&quot]تَعَاوَنُواعَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَى وَلاَ تَعَاوَنُوا عَلَى الإثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنَّ اللّٰهَ شَدِيدُ الْعِقَاب [/FONT]



“Hayırlı amellerde birbirlerinize yardım ediniz, kötülük ve haramlarda birbirlerinize yardım etmeyiniz.”(El-Mâideh /2)

Başka bir ayette, Allâhu Teãlâ şöyle buyuruyor:



[FONT=&quot]كنتم خيرَ أُمَّةٍ أُخرِجَتْ للنَّاسَِ تأمُرونَ بالمعروفِ وتَنْهَوْنَ عنِ المُنْكَرِ وتُؤْمِنونَ بِاللهِ[/FONT]



Manası: Ümmetlerin içinde en hayırlı ümmet Peygamber Efendimiz’in sallallâhu aleyhi ve sellemin ümmetidir. O iyiliği emreder ve kötülüğü nehyeder yasaklar.

Peygamber Efendimiz Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur:



[FONT=&quot]حتى متى ترعُون عن ذكرِ الفاجِرِ اذكرُوهُ بما فيهِ حتَّى يحذَرَه النَّاسُ[/FONT]




Manası: “Ne zamana kadar facirin fasığı hakkında konuşmaya korkacaksınız. Yaptıklarını insanlara anlatınız ki, ondan sakınsınlar.”


Bu ayetlerden yola çıkarak ve Peygamber Efendimizin hadisi şerifleri doğrultusunda, Din nasihattir, ilkesine bağlı kalarak Emri bil mââruf ve nehyânil münkeri yani, iyiliği emretmek kötülükten sakındırmak için Ehlisünnet inancına tabi olan bütün kardeşlerimizi tek , ilahi semavi ve hak din olan İslam dini hakkında asılsız ve mesnetsiz ve sakıncalı sözlerden dolayı uyarmayı kendimize bir vazife bilerek bu küçük risaleyi hazırlamayı uygun gördük.

Değerli Müslüman kardeşim ; şüphesiz ki her bir Müslüman için ilk vacip olan husus Allah’ı, Rasulünü ve İslam dinini tanımaktır. Çünki bunlardan önce yapılacak daha önemli bir şey yoktur. Unutmayalım ki; Allah’ı ,resulunü ve İslam dinini tanımakta sadece ayet ve hadislerde varid olanlara ve onlara açıklık getiren ehli sünnet ulemalarınının görüşlerine itibar edilir. Onlarla çelişen kişilerin görüşlerine itibar edilmez onların iddia ve düşünceleri kabul edilmez.

Bilmemiz gereken şudur ki; İman ve İslam, dinimizin sebat ve selameti bakımından kur’an ve iman esaslarına aykırı olan her söz ve düşüncelerde bulunmaktan sakınmamız ve kaçınmamız gerekmektedir. Zira dine uygun olmayan bir söz ve düşüncede bulunmak, imanın yok olmasına sebep olur. Günümüzde, ne yazık ki minberlerin üzerindeki bazı hocalar bile, Musa ve İsa aleyhisselamın Yahudilik ve Hıristiyanlık dinlerine çağırdıklarını düşünerek aslı olmayan ve batıl olan yahudi ve hıristiyanlık dinlerine ; hak dinler ilahi dinler ve semavi dinler şeklinde bahsedip, onlarında hak din olduğunu düşünüp, anlatmaktadırlar.

Ve neredeyse her münasebette bu, hak dinler ilahi dinler ve semavi dinler ibaresini telafuz etmektedirler. Halbuki bu sözler kur’anda ve hadislerde geçmemiş hiçbir sahabe veya tabiinlerden biri bu şekilde konuşmamış ve hak mezhep imamlarının kitaplarında ve eserlerinde yer almamış olmasına rağmen en önemliside kur’an ve iman esaslarına aykırı olmasına rağmen bir çok kimselerin dillerinde alışkanlık haline gelmiştir. Musa ve İsa aleyhisselam başta olmak üzere Adem aleyhisselamdan Muhammed aleyhisselama kadar bütün peygamberler müslümandır ve hepsi insanları İslam dinine çağırdıklarını açıkça ifade den birçok ayet kur’anda geçmektedir. Bazıları bu çalışmamızda yer alacaktır ve mümkün olduğu kadar açıklanıp izah edilecektir. Çünki görülen o ki; bu söz ve düşüncelerde bulunanlar ya bu ayet ve hadislerden hiçbir haberleri yoktur yada onları gerçekten anlamak istememektedirler. Çünki onları anlamış olsalar bu tür hatalı söz ve düşüncelerde bulunmazlardı.

Hak, ilahi ve semavi olan yegâne din İslam dinidir. İslamın dışındaki bütün dinler batıl dinlerdir.

Allah Teâla Kur‘ani Kerimde Âli İmran suresinin19. ayetinde;



[FONT=&quot]اِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللهِ الاِسْلاَمُ[/FONT]



Meâlen ; Allah’ın razı olduğu tek din İslamdır.


Bu ayette hak olan aynı zamanda ilahi ve semavide olan yegane din İslam dini olduğu açıkça ifade edilmektedir. Bu ayet hem islamdan başka hak ilahi ve semavi bir dinin var olmadığını hemde İslamın dışındaki dinlerin (Yahudilik ve hıristiyanlıkta dahil) batıl ve Allaha şirk koştuklarını açıkça ifade etmektedir.


Şayet, herhangi bir peygamberin döneminde İslam’dan başka hak din var olsaydı (HAŞA) ve yeryüzünde birden fazla hak din bulunsaydı, Allahu Teala bu ayette tek din İslamdır yerine hak olan dinlerden biri islam’dır veya İslam dini hak olan dinlerin sonuncusudur diye buyuracaktı. Fakat ayette açıkça tek dinin hak olan dinin İslam olduğunu bildirilmektedir . Kur’an’da İslam dininin hak, ilahi ve semavi tek din olduğunu bildiren bir çok ayet bulunmaktadır.

Allah Teâla, Âli-İmran süresinin 83. ayetinde İslam’dan tereddüd edenlere şöyle buyurmaktadır;


[FONT=&quot]أَفَغَيْرَ دِينِ اللهِ يَبْغُونَ[/FONT] [/COLOR]



Meâlen; Yoksa Allah’ın dininden başkasınımı arıyorlar?


Yine aynı sürenin 85. ayetinde de İslam’dan başka din seçenlere;



[FONT=&quot]وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الاِسْلاَمِ دينًا فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الاَخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرينَ[/FONT]



Meâlen; Kim ki; İslamdan başka bir din seçerse ondan kabul edilmeyecektir ve o ahirette hüsrana uğrayanlardan olacaktır diye buyuruyor.


Bu ayetlerden açıkca anlaşıldığı gibi, şu anda İslam’dan başka hak, ilahi ve semavi bir din var olmadığı gibi geçmiş peygamber dönemlerinde de varolmadığını, İslam dininden başka bir inanç seçenlerin kafir olduklarını ifade etmektedir. Bundan dolayı Yahudi ve hiristiyanlar’da kafirdir’ler. Şahedet getirip İslama girmeden ölürlerse ebediyen cehennemde azap göreceklerdir.

Batıl olan Yahudi ve hiristiyanlık dinlerine hak dinler, semavi dinler ve ilahi dinler demekle Musa aleyhisselamın Yahudi ve İsa aleyhisselamın hiristiyan olduğunu söyleyenler ve düşünenler bu ayetleri görmezliktenmi geliyorlar? Yoksa bu ayetlerden başka bir manamı anlıyorlar? Onlar bu iddia, inanç ve düşünceleriyle bu ayetleri inkar ettikleri ortaya çıkmazmı ve bu kur’ani kerimi yalanlamak değilmidir? İşte bu inanç ; hakkı batıldan ayırt edememek , hakkı hak olarak , batılıda batıl olarak görememek anlamına gelir.

İşte bu konuda , dinimiz’de ki öğrenilmesi farz-i âyn olan ilmi öğrenmenin ne kadar önemli olduğunu ortaya koyar. Dinini öğrenmeyen bir Müslüman , İslamı gerçekten tanıyamayan bir kişi imanını korumasını bilemez ve çok büyük bir ihmalin ve gafletin içinde olduğundan dolayı inancını kaybedebilir. İslam dini, hakkaniyeti aydınlığın ışığı gibi parlayıp insanları kurtuluşa erdiren, Adem Aleyhisselam’dan Muhammed Aleyh isselatu vesselama kadar gelen tek dindir. İslamın dışındakı dinlerin batılıyetide gecenin karanlıkları gibi insanları saptıran batıl dinlerdir.

İslam dininin temel ilkesi , Allah’ı tevhid (birlemek) etmektir. İslam dininde ; Allah’tan başkasına ibadet etmemek Allahtan başka Halik (yaratıcı) olmadığına, Ondan başka hak bir ilah olmadığı ibadete layık ve mustehâk olanın ancak Allah olduğuna iman etmek esastır. Ayrıca İslam inancında Allah Teâlayı zamandan, mekandan, yönlerden, keyfiyetten, kemmiyetten , madde olmaktan,hacim ve cisimlerden, şekil ve şemallerden yaradılmışların (mahlukatların) sıfatlarıyla vasıflandırmaktan tenzih eden bir inanç vardır. Allah Teâla’nın hiçbir şeye benzemediği mekansız olarak var olduğuna inancı esastır.

İslam dışın’da kı batıl dinlerde ise yukarıda yazılan inanca tamamen aykırı inançlar vardır. Yahudi ve hırıstiyanlık dinleri başta olmak üzere bu dinlerin hepsi baştan batıl olup Allah’a şirk koşmaktadırlar. Bu dinlerin tamamı insanlar tarafından uydurulmuştur.
Allah melekleri insanları ve cinleri kendisine yalnızca İslam diniyle ibadet etmelerini emretti. İslam dini göklerde ve yeryüzünde hak olan tek dindir. Allah’ın bütün peygamberlerine emrettiği tek din İslamdır.

Bazıları , Yahudilik ve hiristiyanlık dinlerinin ilk başta hak din olduklarını fakat daha sonradan tahrif edilip bozulduklarını düşünmektedirler. Bu düşünce kesinlikle çok yanlış ve gerçeği yansıtmayan bir düşüncedir. Yahudiler ve hiristiyanlar, Musa ve İsa aleyhisselamın insanlara öğrettikleri İslam dinini tahrif ettiler. Bu peygamberlere indirilen Tevrat ve İncildeki İslam diniyle ilgili ayetleri kaldırıp, yerlerine kendi düşünce ve inançlarını yazdılar. İnsanlarada, kendi uydurmuş oldukları bu dinleri İsa ve Musa aleyhisselamın anlattığı dinler’dir, dediler.

Ne yazıkki gerçekleri bilemeyenler, kalp gözleri kararanlar ve kalplerinde eğrilik olanlar, sonradan uydurulan dinlere semavi dinler, hak dinler dediler. Cahil olan ve din ilmini doğru kaynaktan öğrenmeyenler sohbetlerinde, vaazların’da ve camii minberlerinde 3 tane semavi dinin (Yahudilik, hırıstıyanlık ve İslam) var olduğunu söylemeye başladılar.

İslam Dinini yeryüzünde İlk Yaşayan İnsan ve Peygamber.

Adem aleyhisselâm yeryüzüne indirildiğinde oğullarına İslam dinini öğretmek üzere peygamber olarak gönderildi ve ona ilk şeriat indirildi. Dolayısıyla yeryüzünde yaşayan ilk kişi süphesiz ki ilk insan ilk peygamber ve insanların babası Adem aleyhisselamdır. Adem aleyhisselamdan sonra onun öz oğullarından Şis(Şit değil) aleyhisselamda ikinci peygamber olarak yeryüzüne gönderildi. Şis aleyhisselamda Müslümanlara İslam dininin emir ve yasaklarını öğretmek için görevlendirildi.

Şis aleyhisselamdan sonra üçüncü peygamber olarak İdris aleyhisselam gönderildi. İdris aleyhisselamda aynen Adem ve Şis aleyhisselam gibi Müslümanlara İslam dininin emir ve yasaklarını anlattı. Çünki onun döneminde de Adem ve Şis aleyhisselam dönemlerindeki gibi bütün insanlar Müslüman idiler. Henüz Allah’a şirk koşan ve küfre düşen hiç kimse yoktu. Yani bu üç peygamber dönemlerinde yeryüzündeki bütün insanlar Müslüman olup Allah’ı tevhid edip ona ibadet etmekteydiler.


Allah Teâla Kur’ani Kerimde El Bakara süresinin 213. Ayetinde;


[FONT=&quot]كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَاحِدَةً[/FONT]


Meâlen: Yeryüzündeki bütün insanlar bir tek ümmet ve tek bir din üzereydiler diye buyrulmaktadır.


İnsanlar Allah’a şirk koşmaya, İdris aleyhisselamın vefatından bir iki asır sonra başladılar. Yeryüzündeki Müslümanlar tükendiler taki Allah’ı tevhid (birleyen) eden bir tek Müslüman kalmayıncaya kadar yeryüzündeki bütün insanlar putperestliğe döndüler. İdris aleyhisselamın vefatından sonra bin yıl yeryüzüne hiç peygamber gönderilmedi. İdris aleyhisselamıdan bin yıl sonra Nuh aleyhisselam gönderildi. Yani İdris aleyhisselamla Nuh aleyhisselam arasında geçen bin yıla cahiliyenin birinci dönemi denir. Çünki o dönemde cahillik hat safhaya ulaşmıştı.

İbrahim Aleyhisselam Rabbini Tanıyan, Müslüman Bir Peygamberdi.

İbrahim Aleyhisselam , yeryüzünde ilah olduğunu iddia eden nemrut ve onun putperest kavmini Allah’ın varlığına ve birliğine inanmaya ve İslam dinine davet etmek için gönderildi.


Allah Teâla Kur’an-i Kerimde Eli-İmran suresinin 67. ayetinde şöyle buyuruyor;

[FONT=&quot]مَا كَانَ اِبْرٰهِيمُ يَهُودِيًّا وَلاَ نَصْرَانِيًّا وَلٰـكِنْ كَانَ حَنيفًا مُسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ[/FONT]


Meâlen; İbrahim ne bir Yahudî, ne de bir Hristiyandı. Fakat O, Allah’ı tanıyan bir müslümandı, müşriklerden de değildi, diye buyuruyor.

Ve yine El-Bakarah suresinin 128.ayetindede;



[FONT=&quot]رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَا اُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ[/FONT]


Meâlen; Ey bizim Rabbımız hem bizi yalnız senin için boyun eğen müslüman kıl ve zürriyetimizden yalnız senin için boyun eğen bir ümmeti müslüman eyle.

El-Bakara suresinin 132 ayetinde de;

[FONT=&quot]وَوَصّٰى بِهَا اِبْرٰهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَا بَنِىَّ اِنَّ[/FONT] [FONT=&quot]اللهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّينَ فَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَاَنْتُمْ[/FONT] [FONT=&quot]مُسْلِمُونَ[/FONT][/COLOR]


Meâlen; İbrahim, bunu(İslam dinini) kendi oğullarına da vasiyet etti, Yakub da öyle: “Oğullarım! Allah, sizin için bu dini (İslâm’ı) seçti. Siz de ancak müslümanlar olarak ölün ve İslam dininden başka bir inanç üzerinde ölmeyin” diye emredilmektedir.

Peygamberler mal, mülk ve miras bırakmazlar. Miras olarak ilim bırakırlar ve vasiyet olarakta İslam dininde sabit kalmayı tavsiye ederler. Bu ayetin siyakında geçtiği gibi özellikle İslam üzere ölmeyi tavsiye ederler.
َ

İşte İbrahim Aleyhisselam gibi Yakup Aleyhisselamda vefat etmek üzereyken, oğullarına yaptığı vasiyetin’de; onlara İslam dinine sıkıca sarılıp onda sabit kalacaklarına dair kendisine söz vermelerini ve bu sözü’de kendilerinden duymak istediği şu ayette geçmektedir.


El-Bakarah suresinin 133.ayetinde;

[FONT=&quot]اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ اِذْ قَالَ[/FONT] [FONT=&quot]لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي قَالُوا نَعْبُدُ اِلٰـهَكَ[/FONT] [FONT=&quot]وَاِلٰـهَ اٰبَائِكَ اِبْرٰهيمَ وَاِسْمٰعيلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰـهًا[/FONT] [FONT=&quot]وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ[/FONT]


Meâlen; Yoksa siz Yakub’un, ölüm döşeğinde iken çocuklarına, “Benden sonra kime ibadet edeceksiniz?” dediği, onların da, “Senin ilâhına ve ataların İbrahim, İsmail ve İshak’ın ilâhı olan tek bir ilâh olan Allah’a ibadet edeceğiz; bizler O’na boyun eğmiş müslümanlarız.” dedikleri zaman orada hazır mı bulunuyordunuz?


İbrahim Aleyhisselamın, İslam dinine çağırmakla vazifeli olduğu kavmi aya, güneşe yıldızlara tapan, Allah’a şirk koşan bir kavimdiler. Efendimiz İbrahim hakkında uydurulan en meşhur kıssa da şudur: Güya "Efendimiz İbrahim, önceleri ilahını ararmış. Önce Yıldızlara 'bu benim Rabbim', sonra Ay'a 'bu benim Rabbim', sonra da Güneş'e 'bu benim Rabbim' demiş ve güneş de, ay ve yıldızlar gibi batınca 'bu da Rabbim olamaz' demiş ve Rabbini aramaya devam etmiş" diye hadsiz bir iftira uydurulmuştur.

Bu mesele kesinlikle peygamberlerin sıfatlarına ters olan ve haklarında imkansız olan bir iftiradır.

Burada, İbrahim Peygamberin başka varlıklara taptığı iddiası ayrı bir küfür, Rabbini aradı iddiası ayrı bir küfürdür. Çünkü Allah-u Teala, Kur'an-ı -Kerim'de El-Enbiya suresi 51. ayette Efendimiz İbrahim Aleyhisselam hakkında şöyle buyurmuştur:


[FONT=&quot]وَلَقَدْ اٰتَيْنَا اِبْرٰهِيمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِه عَالِمِينَ[/FONT]


Anlamı: Biz daha önce İbrahime rüştünü (Allah’ı tanımasını) vermişizdir. Ve biz onun (Allahtan başka hak bir ilah olmadığının bilincinde olduğunu) bilenlerdeniz.



Yani İbrahim Aleyhisselam yıldızların, ayın ve güneş’in ilah olmadıklarını ve bütün peygamberler gibi Allahtan başka ilah olmadığını biliyordu. Peygamberler kendilerine peygamberlik gelmeden önce dahi şirke düşmekten ve bir şeylere tapmaktan korunmuşlardır.


Allah Teâla Kur’an-i Kerimde Eli-İmran suresinin 67.ayetinde şöyle buyuruyor;


[FONT=&quot]مَا كَانَ اِبْرٰهيمُ يَهُودِيًّا وَلاَ نَصْرَانِيًّا وَلٰـكِنْ كَانَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكينَ[/FONT]



Meâlen; İbrahim ne bir Yahudî, ne de bir Hıristiyandı. Fakat o Allah’ı bir tanıyan gerçek bir müslümandı, ve müşriklerden de değildi diye buyuruyor.

Oysa yıldızlara, aya, güneşe tapmak şirktir. O halde bu meselede anlatılanlar Kur'an'a zıttır. İbrahim Peygamber "Bu mu benim rabbim" derken arapçadaki inkar amaçlı manasında kullanmıştır. Yani "Bu mu benim Rabbim?" (Er-Razi) ya da "Bu benim Rabbim ha?" (Elmalı) şeklindeki inkar mahiyetli bir cümle ve ifadedir. Yani reddedici bir söylemdir. İbrahim Aleyhisselam yıldızlara, aya ve güneşe ayrı ayrı bakarak bumudur benim Rabbim? demesi kavmine inkar edici bir soru anlamındaydı.


Yani kavmine bunlarının hiçbirinin ilah olamayacağını söyleyerek kavmini bunlardan uzaklaştırmaya ve tek olan Allah’a iman etmeye davet ediyordu. Bu meselenin aksini anlayıpta; İbrahim aleyhisselam için önceleri Rabbini tanımazdı. Önce yıldızlara taptı, sonra aya taptı sonrada güneşin onun ilahı olduğunu söyleyenler ve düşünenler hem bir peygambere küfür isnat etmiş olurlar dolayısıyla hemde Kur’anı yalanlamış olacaklarından dolayı İslam dininin dışında kalmış olurlar.

Bu inancı taşıyan kişilerin bir an önce Kelime-i Şahadeti söyleyip yeniden İslam dinine girmeleri gerekir. Tövbe estağfurullah demekle İslam dinine girilemeyeceğinden dolayı şahadet kelimesi hata’dan dönme niyeti ile, getirmek gerekir.

Ayrıca İbrahim Peygamber ile ilgili başka bir iftira da şu şekilde uydurulmuştur: "İbrahim Peygamberin küçük yaşta iken ay, güneş ve yıldızlara taptığını söylemeleridir." Bu iddia İslam inancındaki peygamberlerin sıfatlarına ters düşer. Çünkü Kur'an-ı Kerim'in birçok yerinde İbrahim Peygamberin (diğer peygamberler gibi) küçüklüğünden itibaren doğru inanç üzerinde olduğu ve Allah’a iman ettiklerini belirtilmiştir.

Süleyman Aleyhisselamda Müslümandır.


Süleyman Aleyhisselamda bütün peygamberler gibi müslüman olup kavmini İslam dinine davet etmiştir. Melike (kraliçe) Belkis ve kavmini İslam dinine davet ettiği mektubunda şunlar geçmektedir. Ayette;

Meâlen; O mektup Süleymandandır. Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyladır. Bana başkaldırmayın ve teslimiyet göstererek (İslam dininin çağrısını kabul ederek)bana geliniz diye buyrulmaktadır.

Belkis ile kavmi İslama çağrıyı kabul etmekle teslimiyet göstererek kendisine gelmeden önce
Ulularına şunu sordu;



[FONT=&quot]قَالَ يَا اَيُّهَا الْمَلأُُ أَيُّكُمْ يَاْتِينِي بِعَرْشِهَا قَبْلَ أَنْ يَاْتُونِي مُسْلِمِينَ[/FONT]




Meâlen; Sonra Süleyman, kavminin ileri gelenlerine şöyle) dedi: “- Ey seçkin topluluk! Onlar (Belkıs ve kavmi), İslam dininin çağrısını kabul edipte bana müslüman olarak gelmezden önce onun (Belkıs’ın) tahtını hanginiz bana getirir?”

En Neml suresinin 42.Ayetinde de;


[FONT=&quot]وَأُوتِينَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِينَ[/FONT]


Meâlen; Vakta ki (Belkıs) geldi, ona denildi ki: “- Böyle mi senin tahtın?” (Belkıs şöyle) dedi: “- Sanki odur. Bununla beraber bize bu taht mucizesinden önce (peygamberliğine delâlet eden Hüdhüd mucizesi ile) ilim verildi ve müslüman olduk.”

En Neml suresinin 44. Ayetinde de;



[FONT=&quot]رَبِّ إِِنّى ظَلَمْتُ نَفْسِي وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ[/FONT]




Meâlen; Meğer ben gerçekten (şimdiye kadar Müslüman olmamakla)kendime yazık edip nefsime zulmetmişim. Artık Müslüman olup Süleymanla (aleyhisselam) beraber Alemlerin Rabbi olan Allah’a teslim oldum diye buyrulmaktadır.

İsa Aleyhisselam Müslümandır ve İslama Davet Etti.

İsa Aleyhisselamda bütün peygamberler gibi müslümadır ve gönderildiği kavmi İslam dinine davet etmiştir. Tevratı ve İslam dinini tahrif edip Yahudilik dinini uyduran israiloğullarını İslam dinine davet etmek üzere gönderilen beş ulul azim peygamberlerin dördüncüsüdür.


Allah Teâla Kur’an-i Kerimde Âli-İmran suresinin 52.ayetinde

[FONT=&quot]فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ أََنْصَارِي إِلَى[/FONT] [FONT=&quot]اللهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللهِ اٰمَنَّا[/FONT] [FONT=&quot]بِاللهِ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُونَ[/FONT][/SIZE]


Meâlen; İsa, onların inkârlarını sezince, “Allah yolunda yardımcılarım kim?” dedi. Havariler, “Biziz Allah yolunun yardımcıları. Allah’a iman ettik. Şahit ol, biz müslümanlarız” dediler.


Ve El Maide suresinin 111.ayetinde de;

[FONT=&quot]وَاِذْ أَوْحَيْتُ إِِلَى الْحَوَارِيّنَ أََنْ اٰمِنُوا بِي وَبِرَسُولِي قَالُوا اٰمَنَّا وَاشْهَدْ بِاَنَّنَا مُسْلِمُونَ[/FONT]


Meâlen; Hani Havarî’lere (Îsa’ya bağlı olanlara): “-Bana ve Peygamberime iman edin” diye ilham etmiştim de onlar: “İman ettik, bizim hakikî müslümanlar olduğumuza şahid ol” demişlerdi.

Göründüğü gibi her iki ayette de İsa aleyhisselamın Müslüman olduğu ve İslam diniyle gönderildiği açıkca ifade edilmektedir. Çünki Havariler şahid ol ki bizler Müslümanlarız diyorlar ve havarilerde İsa Aleyhisselamın sahabeleridir ve en yakın arkadaşlarıdır. Onun sahabeleri; şahid ol ki biz Müslümanlarız derken, bu ayetleri ve Kur’anı anlamaktan yoksun olanlar İsa Aleyhisselamın hiristiyan olduğunu ve hiristiyanlık dinine davet ettiğini söylemektedirler.

Aynı zamanda hem Yahudilik hemde hiristiyanlık dinine hak dinler, ilahi dinler ve semavi dinler ibaresini kullanmaktadırlar.

Ayrıca 3 tane semavi din vardır diyenler, Müslüman olmasada Yahudi ve hristiyanların kurtuluşa ereceğini iddia edenler,

Dinler arası dialog yapıp onların inancınada saygılı olmalıyız diyenler, İsa Aleyhisselam hrıstiyan, Musa Aleyhisselama yahudi diyenler, Yahudi ve hıristiyanlık semavi dinlerdir diyenler, ehli kitaba kafir diyemeyiz diyenler ( zira bu onlar için ağır bir ifade olur) diyenler,

Bu yazdığımız ayetleri düşünsünler ve tefekkür etsinler. Batıl olan inançlarından dönüp, arkalarından giden ve onlarla aynı inanca sahip cahil insanlarıda ebediyen cehennem azabına sürüklemekten kurtarsınlar. Hidayet Allah tan’dır.


Bilsinler ki bu söz ve düşünceleriyle Kur’anı ve bu ayetleri yalanlamış olurlar. Kur’anı yalanlamanın hükmüde dinden olmaktır. Bunun başka bir yorumu olamaz. Nasıl oluyorda İsa aleyhisselamın hristiyanlık dinine çağırdığını iddia ediyorlar? Halbuki, peygamber efendimizin gönderilme müjdesini veren İsa aleyhisselamdır. İsa aleyhisselam kavmine şöyle buyurdu; benden sonra gelecek olan peygamberin adı Muhammed’dir (sallallahu aleyhi vessellem) ve o peygamberlerin sonuncusudur. Eğer onun zamanına yetişirseniz kendisine iman ediniz diye tavsiye etti. Çünki bu haberlerin hepsi İncilde İsa aleyhisselama kendisine bildirilmişti. İsa aleyhisselam henüz kundaktayken kavmini imandan ve İslam dininden haberdar etti. İslam’da namazın ve zekatın farz olduğunu bile bildirdi.

Meryem suresinin 27-28-29-30-31.ayetlerinde buyrulduğu gibi;



[FONT=&quot]فَأَتَتْ بِه قَوْمَهَا تَحْمِلُهُ قَالُوا يَا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئًا[/FONT] [/COLOR]




[FONT=&quot]يَا أُخْتَ هٰرُونَ مَا كَانَ اَبُوكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا[/FONT] [/COLOR]



[FONT=&quot]فَاَشَارَتْ اِلَيْهِ قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا[/FONT] [/COLOR]



[FONT=&quot]قَالَ اِنِّي عَبْدُ اللهِ اٰتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا[/FONT] [/COLOR]



[FONT=&quot]وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُ وَاَوْصَانِي بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا[/FONT]





Meâlen: Sonra ona (çocuğu İsâ’yı) yüklenerek kavmine getirdi. Ona dediler ki: “- Ey Meryem! Doğrusu, sen şaşılacak bir şey (babasız çocuk) getirdin. Ey Hârûn’un kız kardeşi! Senin baban kötü bir kimse değildi. Annen de iffetsiz değildi. Bunun üzerine Meryem, (kendilerine cevap vermek için) çocuğu işaret etti. Onlar: “- Biz, beşikteki çocukla nasıl konuşuruz” dediler. Bebek (İsa aleyhisselam) şöyle konuştu: “Şüphesiz ben Allah’ın kuluyum. Bana kitabı (İncil’i) verdi ve beni bir peygamber yaptı.”Beni, her nerede olsam mübarek kıldı ve hayatta bulunduğum müddet, bana, namazı ve zekâtı emretti.


Göründüğü gibi Allah Teâla İsa aleyhisselamı kundakda iken konuşturarak hakkı beyan etmesini nasip eyledi. Meryem validemize yapılan iftiraları ve İsa aleyhisselama yapılan iftiraları bu ayetler açıkca reddetmektedir.Eğerki İsa aleyhisselam daha kundaktayken İslam dinini biliyor ve insanlara İslamdan bahsediyorsa, nasıl olurda peygamber olduktan sonra insanları hristiyanlık dinine çağırıyordu diye kendisine iftira atılıyor. Bu tür iftiralardan İsa aleyhisselam ve bütün peygamberler beridir.

Hristiyanlık (uydurma) dinine gelince; İsa aleyhisselam döneminde hristiyanlık diye bir din yoktu. İsrailoğullarından Allah’a ve resulu İsa aleyhisselama inanan,şahadet getirip namaz kılan incildeki şeriatla amel eden Müslüman bir kavim vardı. Aynı zamanda Yahudilik dinini uyduran Yahudiler vardı. Bu Yahudiler İsa aleyhisselam en çok düşmanlık besleyen ve onu öldürmeye çalışan kimselerdi. Çünki İsa aleyhisselam onların batıl olan inançlarını ortaya çıkarmıştı.

Bazı kişiler, hristiyanlık dininin başta hak din olup daha sonra tahrif olup bozulduğunu iddia etmekte ve bu şekilde inanmaktadırlar. Oysa bu inançta yanlıştır, çünki tahrif edilen, İsa aleyhisselamın incilde bildirmiş olduğu İslam dininin kitabı olan İncil şeriatıdır, hiristiyanlık değil. Hristiyanlık dinini uyduran papazlar ve sahte din adamları önce incildeki İslam diniyle ilgili ayetlerin manalarını tahrif ettiler ardındanda bu ayetleri tamamen incilden kaldırıp yerlerine uydurdukları hıristiyanlık diniyle alakalı hükümleri yazdılar. Sonrada insanlara, İsa aleyhisselamın İncilde tebliğ ettiği din hristiyanlık dinidir diye anlatmaya başladılar.

İsa aleyhisselamın Müslüman kavmi iki nedenden dolayı nasara lakabıyla adlandırılmışlardı. Bir rivayete göre nasara kentinden oldukları için onlara nasaralar ve nasraniler denilmiştir. İkincisi İsa aleyhisselama iman edip onun yahudilere karşı mücedelesinde yardımcı oldukları için onlara İsa’nın ensarı ve munasırleri manasında nasara denilmiştir. Nasılkı,Peygamber efendimiz zamanında onun sahabelerine ensar ve muhacirin şeklinde bir lakapla adlandırıldıysa İsa aleyhisselamın sahabeleride nasara lakabıyla adlandırılmışlardı.


Müslümanın asıl bilmesi ve inanması gereken, İsa aleyhisselam döneminde hırıstıyanlık diye bir din asla yoktu. İsa aleyhisselamın diri olarak göklere kaldırılmasından bir süre sonra İncil kitabını (şeriatını), tahrif eden ve bozanlar hırıstıyanlık diye bir din uydurdular. İşte Müslüman olarak iman etmemiz gereken şudur; İsa aleyhisselamın dini İslam idi ve kendisi ve kavmide Müslümanlardandı.


Şüphesizki. Allah Teâlanın bizlere lutuf ve ihsan buyurduğu en büyük nimet imanla İslam dinidir. İslam dininin nimetine paha biçilmez ve hiçbir şeyle kıyaslanamaz. Yeryüzü dolusu altınla bile fidye edilemez. İslam dini bütün nimetlerin tamamı ve kemâli'dir. Allah Teâla kime İslam’ı nasip etmişse, ona bütün nimetlerin tamamını ve kemâlini vermiş demektir. Velev ki ona bu dünyada hiç birşey vermemiş olsada. Ve Allah Teâla kimede İslam dinini nasip etmemişse, ona bütün dünyadaki nimetleri versede o zavallının biridir. Çünki bu dünyada İslam diniyle amel etmeden başka bir inanç üzerinde ölenler, Müslüman olarak ölmeyenler ahirette ebediyen cehennem azabında kalacaklardır.

Allah Teâla el Maide suresinin 3.ayetinde ;



[FONT=&quot]اَلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأََتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دينًا[/FONT]





Meâlen: Bugün sizin için dininizi kemale erdirdim. Size nimetimi tamamladım ve sizin için din olarak İslâm dininden razı oldum.

Allah Teâla mal, mülk ve mevkiyi sevdiği veya sevmediği kullarına verebilir. Ancak imanla İslam nimetini yalnızca sevdiği kullarına nasip eder. Buda O’nun bizlere bir ihsanı bir lûtfû ve keremidir.

El-Enam suresinin 125.ayetinde;

[FONT=&quot]فَمَنْ يُرِدِ اللهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلإِسْلاَمِ[/FONT] [FONT=&quot]وَمَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقًا حَرَجًا[/FONT] [FONT=&quot]كَاَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِى السَّمَاءِ كَذٰلِكَ يَجْعَلُ اللهُ[/FONT] [FONT=&quot]الرِّجْسَ عَلَى الَّذينَ لاَ يُؤْمِنُونَ[/FONT]


Meâlen: Allah kime doğru yolu gösterir, îmana muvaffak ederse onun göğsünü İslâm için açar (genişletir). Kimi de sapıklıkda bırakmak dilerse onun da kalbini son derece daraltır. O, (İslâmı kabul hususunda) gûyâ zorla göğe çıkacakmış gibi (kendinde bir imkânsızlık) ve zahmet (görür). Allah,a inanmayanlara azap (ve sıkıntıyı) işte böyle verir.


Ve El-Zumer sûresinin 39.ayetinde şöyle buyrulmaktadır;


[FONT=&quot]اَفَمَنْ شَرَحَ اللهُ صَدْرَهُ لِلإِِسْلامِ فَهُوَ عَلٰى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ[/FONT]


Meâlen; O kimse ki, Allah onun göğsünü İslâmiyet için genişletmiş de o, Rabbinden kendisine bahşedilen bir nûr üzere bulunmaktadır.

İslam'da Sabit Kalıp Müslüman Olarak Ölmek

Bizim için en büyük nimet olan iman ile İslam dinini ihsan buyuran Allah Teâla; aynı zamanda bizlerin İslam dininde ölene kadar sabit kalıp Müslüman olarak ölmemizi emir buyurdu.

[FONT=&quot]يَا اَيُّهَا الَّذينَ اٰمَنُوا اٰمِنُوا بِاللهِ وَرَسُولِه[/FONT] [FONT=&quot]وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلٰى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي[/FONT] [FONT=&quot]أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللهِ وَمَلٰئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاَلاً[/FONT] [FONT=&quot]بَعيدًا[/FONT]


Meâlen: Ey mü’minler! Allah’a, Peygamberine ve Peygamberine indirdiği Kur’an’a, daha önce indirdiği kitaplara olan imanınızda devamlı bulunun. Kim Allah’ı, meleklerini, kitaplarını, peygamberlerini ve âhiret gününü inkâr ederse, muhakkak hidayetten uzak bir sapıklığa düşmüştür.
Bu ayetin tefsirinde Fahreddin el Razi; ey iman edenler imanınızdan şaşmayınız ve imanda sabit kalınız demektir diye bildirmiştir.

Âli İmrân suresinin suresinin 102.ayetindede ;


[FONT=&quot]يَا اَيُّهَا الَّذينَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِِلاَّ وَأََنْتُمْ مُسْلِمُونَ[/FONT] [/COLOR]


Meâlen: Ey îman edenler, Allah’dan nasıl korkmak lazımsa öylece korkun. Sakın siz, Müslüman olmak’dan başka bir din(batıl dinler) üzere can vermeyin.
Şüphesizki, Allah Teâla bizlere İslam dinini öğrenmeyi ve onunla amel etmeyi, İslam'da sabit kalıp, İslam üzere ölmeyi emretmektedir. İslam dinini hakkıyla öğrenmeyen bir Müslüman onu gerçekten Allah'ın razı olduğu bir şekilde yaşamaz ve her an İslam dinini kaybetme, dinden çıkma durumuyla. karşılaşabilir.

Peygamber efendimiz (sallallahu aleyhi vessellem) bir hadisi şerifte şöyle buyurmaktadır; kul bazen bir söz söyler ve söylemiş olduğu sözde sakınca görmez, halbuki o söylemiş olduğu sözden dolayı yetmiş sene derinliğindeki cehennemin dibine yuvarlanmıştır. Yani o kişi bu sözden dolayı imanını kaybetmiştir ve bununda farkında değildir. Demek ki, kişiyi dinden eden bir söz, düşünce veya fiil bilmeyerekte olsa bunlar yapıldığı zaman o kişi imanını kaybeder. Çünki dinimizde bilinmesi zaruri olan ve öğrenilmesi gereken meseleleri öğrenmeyen bir kişi için öğrenmemesi mazeret sayılmaz. Eğer bilmemek mazeret olsaydı hiç kimse dinini öğrenmezdi ve bilmeyenler bilenlerden daha karlı ve avantajlı olurlardı.
Bu konuyla alakalı Zümer suresinin 9. ayetinde şöyle buyrulmaktadır;

[FONT=&quot]أََمْ مَنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَقَائِمًا يَحْذَرُ[/FONT] [FONT=&quot]الآخِرَةَ وَيَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذينَ[/FONT] [FONT=&quot]يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لاَ يَعْلَمُونَ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا[/FONT] [FONT=&quot]الأَلْبَابِ[/FONT]


Meâlen: Yoksa ahiretin azabından korkarak ve Rabbinin rahmetini umarak, o gece saatlerinde kalkıp secde ve kıyam halinde ibadet eden mi? (Ey Rasûlüm, onlara) de ki; “- Hiç bilenlerle bilmiyenler bir olur mu?” Ancak gerçek akıl sahibleri anlar (öğüd alır).

EN BÜYÜK HÜSRAN İSLAM ÜZERE ÖLMEMEKTİR

Hiç kimse, cehennemdeki ebedi azabtan kurtulmayı İslam üzere ölmekten başka bir inançta aramasın ve hayal etmesin. İster baştan kafir olsun isterse Müslüman olupta sonradan küfre düşmüş birisi olsun. Küfür üzere ölen bir kimse yeryüzü dolusu altını fidye olarak versede veya yeryüzü dolusu altını dünyada insanların yayarı için harcasa onlara yardım etse hayır hasenatlar yapsada bu yapmış olduğu ameller onu ebedi (sonsuz) olan cehennem azabından kurtarmaz.


Örnek olarak, elektriğin mucidi sayılan Edison bütün insanlık için büyük önem taşıyan elektriği keşfetmesi ve insanların yararına sunması ona ahiret hayatında hiçbir fayda sağlamayacaktır. Çünki kendisi İslam inancı üzere ölmediğinden dolayı gideceği ve ebedi olarak kalacağı yer cehennemdir. Bazı cahiller derlerki; tamam adam kafir ama insanlığa bu kadar hizmet etti, iyilikler güzellikler yaşattı. Bu kişide cennete girmeyecekmi? İşte bu şekilde bir yaklaşım ve inançta kur’ana aykırıdır.

Allah Teâla Âli Îmran süresinin dokuzuncu ayetinde ;

[FONT=&quot]اِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِمْ مِلْءُ الاَرْضِ ذَهَبًا وَلَوِ افْتَدٰى بِهِ اُولٰـئِكَ[/FONT] [FONT=&quot]لَهُمْ عَذَابٌ اَليمٌ وَمَا لَهُمْ مِنْ نَاصِرينَ[/FONT]


Meâlen; Şüphesiz inkâr edip kâfir olarak ölenler var ya, dünya dolusu altını fidye verseler bile bu, hiçbirisinden asla kabul edilmeyecektir. Onlar için elem dolu bir azap vardır. Onların hiçbir yardımcıları da yoktur.

İşte bu ayet bizlere, İslam dininin ne kadar büyük nimet olduğunu göstermektedir. İslam dininden başka bir inanç üzere ölmenin ne kadar büyük bir hüsran olduğunu ifade etmektedir. Ayrıca Müslüman olarak ölmeyen bir kişinin dünyadaki yapmış olduğu iyilikler ne kadar çok olursa olsun karşılığında ahirette hiçbir sevabı olmayacağını açıkca bildirmektedir.

El Furkan suresinin 23.ayetinde buyrulduğu gibi;



[FONT=&quot]وَقَدِمْنَا إِِلٰى مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاءً مَنْثُورًا[/FONT]





Meâlen: Hem biz, onlar (hayır diye dünyada) ne amel işledilerse, onları saçılmış zerre haline getirmişizdir, (artık hiç bir kıymeti kalmamıştır).

Durum böyle olduktan sonra bizlerin yapması gereken en önemli şey İslam dinini hakkıyla öğrenmek, İslam dinin'de sabit kalmak ve son nefeste İslam üzere ölmek için gayret sarfetmeliyiz. İslam'dan başka hak, ilahi ve semavi bir dinin olmadığını kalbimize yerleştirmeliyiz.

Her söz, fiil ya da itikad içinde; Allâh’a, meleklere, Peygamberlere, Cennete, İslâm’ın sembollerine hakaret niteliği taşıyorsa veya şeriatla alay etmeyi içeriyorsa küfürdür. İnsan bu tür şeylerden ne olursa olsun sakınmalıdır.

İmam Nevevi “El-Minhâc” ve “Ravdatu't-Tâlibin” adlı kitaplarında zikretmiştir. “El-Minhâc” adlı kitabında şöyle buyuruyor:



[FONT=&quot]الرِّدَةُ هِيَ قَطْعُ الإِسْلامِ بِنِيَّةٍ أَوْ قَوْلِ كُفْرٍ أَوْ[/FONT] [FONT=&quot]فِعْلٍ سَوَاء قَالَهُ اسْتِهْزَاءً أَوْ عِنَادًا أَوِ اعْتِقَادًا[/FONT]




Anlamı: ”Riddet İslâm dininden çıkmaktır. Küfür; niyetle, sözle veya fiille olur. Gerek onu alay etmek, inat etmek suretiyle gerekse inanmak suretiyle söylemiş olsun (hüküm aynıdır).”

İslâm dininden başka bir şeyi kendine din edinmek itikadi küfürlerdendir. Kurân-ı Kerim’in bir âyetine dahi olsa inanmayan kimse itikadi küfürdedir. Âlimlerin icmaı ile Peygamberliği sabit olan Peygamberlerden birisine iman etmeyen kimse de itikadi küfürdedir. İcma ile haram olan bir şeyin helal olduğuna, helal olan bir şeyin de haram olduğuna itikad etmekte itikadi küfürdendir. Allâh’ı mahlûkatlara benzeten veya Allâh’ın yeri veya yönü olduğuna itikad eden kimse itikadi küfre düşmüş olur.