Suskunluğun en acımasız olduğu zamanlardayım bu günlerde. Sadece susuyorum ve uzaktan izliyorum bir sevdanın hazin intiharını.
Dirhem dirhem kan damlıyor açık yaralarımdan ve her damlada bir umut eksiliyor damarlarımdan.
Susmak yakıştı sanırım bana artık kimse yadırgamıyor beni ve suçlamıyorbir zalimi sevdiğim için. Beni unutanı unutamadığım için ayıplamıyorkimse. Yüzümde mutluluk denen maske dilimde yalandan sevda şarkıları vehiç gelmeyecek güzel günleri beklermiş gibi yapıyorum.
Ağlamıyorum artık halka açık mekânlarda.
Hiçbir çaba sarf etmiyorum sadece susuyorum. Herkes bir anlam katıyor susuşuma her kafadan bir ses çıkıyor.
Kimileri “delirmiş bu” diyor kimileri “aklı başına gelmiş” kimileri“unuttu artık” diyor kimileri “ölsede unutamaz” ben ise sadecesusuyorum.
Ne varsa yaşamak istediğim içimde yaşıyorum.
Kimi zaman geceyi bekliyorum maskemi çıkarmak için kimi zaman bir denizkıyısına atıyorum kendimi yada adını yolunu bilmediğim caddelere.Hüzünlerimle baş başa kalıyorum kendim olabilmek için acılarımlayüzleşiyorum.
İçime akıttığım gözyaşlarını denize boşaltıyorum kimseler görmeden.Yitirdiğim umutlarımın arkasında türküler yakıyorum kimsenin bilmediği.Giden sevgiliye şiirler okuyorum kafiyesiz beklide anlamsız yada bendenbaşka kimsenin anlayamayacağı.
Özlemlerimi özgür bırakıyorum salıveriyorum gökyüzüne belki özlediğimegiderler kendilerini gösterirler ve tarif ederler özlenene nasılözlendiğini ama nafile özlemlerimde dilsiz benim gibi onlarda suskunartık.
Eski ve kimsenin bilmediği yerlere sakladığım resimlere bakıyorumherkesin yaktığımı sandığı hatıralarla baş başa kalıyorum hatıralar dasuskun ve bendeki resmin artık bana bakmıyor.
Hasretlere kafa tutuyorum cesaretim yok aslında ve güçsüzüm karşısında ama dedim ya kendim olmak için mecburum buna.
Kendime bakıyorum uzaktan isyanlarım bile suspus olmuş kendi halinde. Hesap bile soramıyorum artık sevgiden.
Birkaç soru var aslında dilimde neden severken onsuz oldum? Neden o onusevmeyene gitti? Ölümüne sevilmek varken neden sevgi dilenmek istedianlayışsız ellerden? Pardon ama aşk iki kişilik değimliydi iki kişininderdi neden bir bana yüklendi? Peki şimdi nerde neden unuttu her şeyi?
Hanilerle devam eden ve uzayıp giden ama bir türlü sorulamayan sorulsa da cevaplanmayacak sorularım.
Gece güne dönmek üzereyken takıyorum yine maskemi ve suskunluğumugeçiriyorum bedenime. İnsan içine karışıyorum herkes gibi görünmeyeçalışıyorum.
Hüzünleri özlemleri gözyaşlarımı aldanışlarımı ve düş kırıklarımı saklıyorum kimsenin bilmediği yerlere.
Unutmasam da unutmuş gibi yapıyorum. Ve yine suspus oluyorum. Bilsinistemiyorum kimse içimde “keşkeler” ile başlayan isyanlar olduğunuanlasınlar istemiyorum görsünler istemiyorum acılarımı.
Satır aralarına gizliyorum yaşamak isteyip te yaşayamadıklarımı konuşmak isteyip te anlatamadıklarımı.
Sıradan cümleler kullanmaya dikkat ediyorum anlasın istemiyorum kimsegerçekte ne anlatmak istediğimi ne fırtınalar koptuğunu içimde nehesaplaşmalar yaşadığımı kendimce bilsinler istemiyorum.
Söylenmemiş ve yaşanmamış o kadar çok şey var ki içimde sana dairhepsini suskunluğuma hapsediyorum satır aralarına gizliyorum sanasöylemek istediklerimi.
Bir bilsen bir anlayabilsen neler haykırıyor suskunluğum.
Anlamayacak olsan da ben yine susuyorum ve noktalıyorum cümlelerimi.
Maskem yüzümde gece güne dönmek üzereyken bende kalabalık yalnızlığımaferyatlar içindeki suskunluğuma ve sahte bana geri dönüyorum.
Suskunluğun en acımasız olduğu zamanlardayım sadece susuyorum..